Sneeuw lijkt onschuldig, maar kan levensgevaarlijk zijn voor hond of kat. Zo bescherm je ze

De belangrijkste boodschap voor huisdierenbaasjes op deze winterse dagen: houd je hond of kat, meer dan anders, goed in de gaten want onderkoeling of vergiftiging door strooizout liggen op de loer.

„Allereerst is het bij sneeuw en vorst belangrijk om goed te letten op je hond of kat om onderkoeling te voorkomen”, vertelt dierenarts Piet Hellemans. „Als een dier het koud krijgt, kan het gaan rillen om warmte op te wekken. Dat gebeurt vooral snel bij oudere honden en dieren met weinig vet. En voor kleine honden, die sneller afkoelen door hun relatief grote lichaamsoppervlak.”

Bij puppy’s moet je extra alert zijn: „ze kunnen hun lichaamstemperatuur nog niet goed reguleren en laten vaak minder duidelijke signalen zien dat ze het koud hebben, zoals rillen. Het advies: laat je pup niet te lang buiten en blijf vooral in beweging.

„Met pups kan je sowieso beter niet te lang lopen. De vuistregel is één minuut per levensweek. Dus als je hond 10 weken oud is, loop niet langer dan 10 minuten. Zeker niet in de kou.”

Voor de meeste honden geldt: zolang ze in beweging zijn, blijven ze warm. Door beweging komt warmte vrij die door de onderhuidse vetlaag en vacht wordt vastgehouden. „Problemen ontstaan vooral wanneer honden langere tijd stilzitten. In dat geval kan een jasje helpen om afkoeling te voorkomen”, aldus de dierenarts.

Of extra kleding nodig is, hangt ook af van het soort vacht. Honden met een enkellaagse vacht, zoals poedels, pitbulls en maltezers, hebben het sneller koud dan grotere honden met een dubbele vacht, zoals de golden retriever.

Een ander wintergevaar is strooizout. „Honden likken dit vaak op, vooral van hun eigen poten na een wandeling. Het zout is echter zo geconcentreerd dat ze er ziek van kunnen worden en zelfs een zoutvergiftiging kunnen oplopen, wat letterlijk levensgevaarlijk kan zijn.”

Strooizout bevat naast zout vaak ook andere schadelijke stoffen. Hellemans: „Symptomen zijn onder meer extreem veel drinken en plassen, verlies van coördinatie en bewustzijnsverlies. Bij verdenking van vergiftiging moet je direct contact opnemen met een dierenarts, al is het vaak al vergevorderd tegen de tijd dat de symptomen zichtbaar worden.”

Hellemans stelt gerust: „Het is heel eenvoudig om dit te voorkomen. Maak de pootjes van je hond na een wandeling goed schoon met een natte doek en droog ze daarna nog even na.”

De Dierenbescherming adviseert daarnaast om speciale hondensokjes te gebruiken of de voetzooltjes in te smeren met een beschermende wax of gewoon vaseline. Voor katten is het risico kleiner, aldus de dierenarts: „Zij vermijden pekel meestal vanzelf en lopen vaak alleen in schone sneeuw.”

Voor katten geldt dat ze zich buiten in de winterkou prima redden, maar de dierenarts waarschuwt wel voor andere problemen: „let op vastgevroren kattenluiken waardoor ze niet meer naar binnen kunnen. En zet voor de zekerheid ook een kattenbak binnen als een kat normaal gesproken buiten plast.”

Ook belangrijk om rekening mee te houden: katten zoeken graag warmte, dus geef voor vertrek een klap op de motorkap en controleer schuurtjes voordat je de deur dicht doet.

Niet alleen zout, maar ook sneeuw eten kan problemen geven. Katten doen dit zelden, honden soms wel, weet Hellemans. „Als je hond echt ongecontroleerd sneeuw gaat eten, moet je ingrijpen. Het kan namelijk de kans op onderkoeling vergroten.” Vooral pups zijn roekelozer en eten vaker sneeuw dan volwassen honden.

Bij langharige honden én katten is het belangrijk om de vacht te checken op ’sneeuwballen’. Deze samengeklonterde stukken sneeuw ontstaan bij de poten en onder de buik. Dat voelt oncomfortabel, vergelijkbaar met iemand die aan je haar trekt.

Het is belangrijk om deze voorzichtig te verwijderen. „Dat kan je het beste doen met een garde uit de keuken. Daarmee druk je de sneeuwballen voorzichtig los. Gebruik geen föhn, dat temperatuurverschil is te groot en kan onprettig zijn voor je dier”, adviseert de dierenarts.

Over een uitglijdende hond hoef je je als huisdiereneigenaar niet druk te maken. Het geheim? Vier poten in plaats van twee benen. „Daardoor staan honden veel steviger en is de kans dat ze uitglijden nihil”, aldus Hellemans.

Bij katten is de kans op uitglijden nog kleiner, omdat ze nog flexibeler en beter in balans zijn dan honden. Baasjes moeten dus vooral zelf goed opletten in de sneeuw, zeker tijdens het uitlaten.

Tot slot waarschuwt Hellemans nog voor een indirect gevaar waar niet alleen dierenbaasjes rekening mee moeten houden, maar iedereen met een auto. „Bij het bijvullen van antivries in de sproeivloeistof kan er gemakkelijk wat worden gemorst. De kans is groot dat voorbijkomende honden of katten dat snel oplikken. Het middel heeft namelijk een zoete geur en smaak. Antivries is echter extreem giftig en kan ernstige, blijvende nierschade veroorzaken. Het is daarom cruciaal om gemorste druppels direct en zorgvuldig op te ruimen.”