Bewoners Hortusbuurt in Groningen weten niet waar ze aan toe zijn door komst dagopvang. ‘Op hoeveel onrust kunnen we rekenen?’

Een kop koffie, een goed gesprek of een warme douche, dat is wat de dagopvang dak- en thuislozen biedt. Dat deze plek hard nodig is, blijkt wel uit de reden voor de verhuizing: de huidige locatie aan de Spilsluizen groeit uit zijn voegen.

Daarnaast stopt de huurovereenkomst. De gemeente Groningen en het Leger des Heils vonden een nieuwe plek aan de Nieuwe Boteringestraat 28-30, waar een kleine 2.000 vierkante meter beschikbaar is.

Else Ferguson (60) woont aan het Nieuwe Kerkhof, op steenworp afstand van de nieuwe locatie, en maakt zich zorgen over de toekomst van haar wijk. Haar angst is niet slechts een gevoel. Op een zondagochtend ontdekte Ferguson dat haar auto was gestolen. De dader was haar woning binnengedrongen en had onder meer de slaapkamer van haar dochter betreden. „Na een tijdje hoorden we dat de dader een bezoeker van de dagopvang aan de Spilsluizen was”, vertelt ze.

Ferguson benadrukt dat ze niet tegen de dagopvang is, maar dat vooral de communicatie met de gemeente een struikelpunt is. Ze vindt de verhalen over de voorgaande locaties niet rustgevend en wil daarover in gesprek. Op 1 december werd een informatiebijeenkomst gehouden, waarin de gemeente Groningen en het Leger des Heils vragen vanuit de buurt beantwoordden.

„Ik gaf aan dat ik me onveilig voel. Er werd gezegd dat er op handhaving ingezet gaat worden. Maar garanderen dat het goed gaat, kan niemand,” zegt ze.

Een woordvoerder van de gemeente zegt naar alle standpunten te willen luisteren. Hun doel: „Een veilige en toegankelijke plek voor kwetsbare bezoekers, om even op adem te komen.”

Martin Hofsteenge (60) woont ook in de wijk. Volgens hem zijn er ook positieve geluiden. „Er zijn buurtbewoners die de opvang met open armen verwelkomen.” Het probleem is dat bewoners het gevoel hebben niet meegenomen te worden in het proces. „We moeten zelf op zoek naar de informatie.”

Voor Hofsteenge is het duidelijk waar de schoen wringt. „We weten niet op hoeveel onrust we kunnen rekenen. Het Leger des Heils kijkt naar de situatie binnen de muren, maar wat als de deuren sluiten?” De angst voor de situatie in de avond blijkt groot.

Ook is er geen duidelijkheid over de omvang van de nieuwe opvang. „Spilsluizen was te klein voor het aantal bezoekers. Op hoeveel mensen rekenen ze dan nu?”

Woensdag gingen bewoners uit de wijk in gesprek met raadsleden in het stadshuis. Peter Herman woont in de directe omgeving van de geplande opvang, en nam het woord. Hij benadrukte: „Ik spreek vanavond niet alleen namens mijzelf, maar namens een grote groep bezorgde bewoners uit de buurt.”

Hij vindt dat de zorgen die er spelen worden gebagatelliseerd. „We vragen om concrete maatregelen. Wat gebeurt er met het openlijke drugsgebruik en de handel, het urineren in het openbaar waar kinderen lopen, en de vrouwen die zich onveilig voelen?’”

De woordvoerder van de gemeente benadrukt dat er meer overleg volgt, in een later stadium: „Bij een definitief besluit starten we een omgevingsoverleg, maken we een veiligheidsplan en regelen we een duidelijk aanspreekpunt bij overlast.”

Herman noemt deze volgorde van gang van zaken „onacceptabel.”