Romano Postema in de spotlights na twee treffers in Kerkrade. Foto: Jari Leijssenaar
Daar lagen ook treffer 23 en 24 in het netje. De duizelingwekkende doelpuntenreeks van FC Emmen-spits Romano Postema (24) kreeg in Kerkrade een passend vervolg. Naar motivatie hoefde de spits niet te zoeken, die rolde uit duizenden kelen van de tribunes.
Nee, de fanatieke aanhang van Roda JC en Romano Postema worden geen vrienden meer. Het was de club waar hij het minst op schot was in zijn carrière in een periode waar hij achteraf weinig vleiend over sprak. Toen hij een seizoen later in dienst van FC Groningen de promotie van Roda JC dwarsboomde, en in de media nog wat zout in de wonden strooide, waren ook de laatste restjes onderlinge respect verdwenen.
„Het zit ze hier blijkbaar nog hoog hier, maar ik ga wel lekker op die vijandigheid zoals je hebt gezien vanavond’’, spreekt de uitgefloten en uitgejouwde spits direct na afloop. „Toen we met Groningen promoveerden heb ik wat dingen geroepen over supporters hier, maar toen was ik ook niet helemaal nuchter. Het hoort ook wel een beetje bij het voetbal, dit soort plagerijtjes.’’
'Niet provoceren'
Die ene Limburgse supporter die hem opwachtte bij aankomst van de spelersbus, de spreekkoren en het gefluit bij zijn balbezit, Postema vond het prima. „Dat komt ook door mijn wraak met twee goals, als ik droog had gestaan was het een minder leuke avond geweest. Verder is mij geadviseerd niet te provoceren, dus dat heb ik maar niet gedaan. Bij het juichen heb ik mij natuurlijk niet ingehouden.’’
De goaltjesdief verkast deze zomer bij voorkeur naar Spanje of Italië en denkt dat hij nog wel voor hetere vuren kan komen te staan wat betreft rivaliteit in de voetballerij. „Ik vind het eigenlijk wel mooi. Het geeft ook energie.’’
Stier is binnen
Postema gaf recent aan dat bij 24 doelpunten de Gouden Stier voor topscorer van de eerste divisie wel richting de schoorsteenmantel in Groningen of Verona kan. Dat aantal is nu bereikt. Toch is hij nog niet verzadigd.
„Ik heb slecht nieuws voor De Graafschap, nu ik er ben wil ik er minimaal 25 maken’’, stelt Postema in aanloop naar zijn laatste duel voor FC Emmen in eigen stadion volgende week vrijdag. De veelvraat kan niet iedere verspilde kans oplepelen, maar van ieder doelpunt kent hij de details. Ook die van vrijdagavond waren een topschutter waardig.
Menno van Dam is zijn pupil dankbaar voor alle goals in een verder waardeloos seizoen. Foto: George Deswijzen / ProShots
„Die ene kans in de eerste helft vergeet ik dan al snel. Ik ben dan ook niet chagrijnig bij rust, meestal scoor ik wel in de tweede helft’’, zegt de even trefzekere als zelfzekere aanvaller. „Toen Rodney Kongolo de bal kreeg, schreeuwde ik heel hard naar hem en hij gaf hem blind en perfect. In een fractie bedacht ik toch te schieten in plaats van de keeper nog te omspelen. Mijn intuïtie is dan meestal wel goed.’’
De gelijkmaker ging mogelijk nog resoluter tegen de touwen. „Ik mikte hem tussen al hun spelers door hard in het dak van het doel. Onderkantje lat heb je niet in exact de hand, maar daar wilde ik hem dus wel precies hebben. Scoren is dan een heerlijk gevoel.’’
Pastoor Van Dam
Hoofdtrainer Menno van Dam gaf vooraf geen traditionele wedstrijdbespreking maar had een persoonlijke toespraak voorbereid. „Het was een turbulente week op de club dus ik heb de rol van onze reguliere pastoor Rodney Kongolo overgenomen’’, vertelt Van Dam.
„Ik heb de jongens uitgelegd hoe mooi het is om profvoetballer te mogen zijn. Dat het ooit onze jongensdroom was en dat er nu duizenden jongens zijn die nu die droom hebben’’, geeft Van Dam een inkijkje in zijn boodschap.
„Het was een mix van gevoel en humor en volgens mij sloeg het wel aan. Het past ook een beetje bij zo’n laatste seizoenstrip. De laatste keer samen in de bus, de laatste keer pokeren, de laatste keer uit met elkaar.’’
Van Dam viert het gelijke spel als een overwinning en gaf de moegestreden selectie een vrij weekend na het sterke staaltje terugknokken in Kerkrade.
