Klim in Duin & Bosch in Castricum naar de hemel en slaap met je hoofd in de wolken | bijzonder overnachten

Je moet niet slecht ter been zijn en geen hoogtevrees hebben. Al is het in het laatste geval wel echt de moeite waard om je angst opzij te zetten en de 145 treden van de smalle wenteltrap te beklimmen. Want boven wacht je niet alleen een adembenemend uitzicht, maar ook een rijk verblijf.

Hier, op zo’n 33 meter hoogte in de watertoren van Duin en Bosch vind je een klein, maar luxe hotel voor twee. Of voor een, als je jezelf eens helemaal wilt afzonderen van de wereld om je heen. Als is het natuurlijk wel zo romantisch samen.

De watertoren werd in 1908 gebouwd om de provinciale psychiatrische instelling Duin & Bosch van eigen water te voorzien. Het water in het reservoir werd opgepompt uit bronnen in de duinen. Na de Tweede Wereldoorlog verzandden de duinbronnen en kreeg Duin & Bosch geen toestemming om nieuwe putten te slaan. De gebouwen werden aangesloten op het waterleidingnet en de toren verloor zijn functie.

In 2004 werd de toren, die ook nog dienst heeft gedaan als zendmast en uitkijkpost, aangewezen als rijksmonument en in 2019 - de toren stond toen al enige tijd leeg - werd begonnen met de restauratie en transformatie van de toren tot éénkamerhotel.

Het is zeer verleidelijk, als je eenmaal boven bent geraakt, om in de toren te blijven. Je kunt hier jezelf alleen al uren vermaken door domweg in de vensterbank - bij elk raam is een zacht zitje - te hangen en te genieten van de vergezichten die je krijgt voorgeschoteld. Je kijkt hier uit over het Noordhollands Duinreservaat, over de kust, over de weilanden en bij heel helder weer zie je zelfs Amsterdam liggen. Voor het gemak ligt er ook een verrekijker en staat er een kleine telescoop om naar de sterren te turen.

Je kunt hier in je eigen suite ook letterlijk in luxe baden, want stap met een glas bubbels in het vrijstaande bad en droom maar even weg. En neem je de laatste dertien treden naar boven, dan laat je jezelf daar vallen in het kingsizebed en voelt het alsof je op je eigen wolkeneiland in de hemel ligt.

Toch is het de moeite waard de toren te verlaten en de omgeving te verkennen. Het landgoed zelf - vroeger het gesticht genoemd - is een klein paradijs op zich. Een deel van het terrein is nog steeds in gebruik voor geestelijke gezondheidszorg, maar de rest is herbestemd tot onder meer een woonwijk. Die variatie geeft het terrein een rijk karakter. Daaraan draagt trouwens ook de architectuur bij. Vanaf het landgoed loop je zo het bos en de duinen in (let op, je hebt hier wel een duinkaart nodig) en vind je rust en schoonheid in een van de grootste natuurgebieden van ons land.

Een flinke wandeling kan hongerig maken, maar vanaf de watertoren is het een klein stukje lopen naar Bakkum, waar je onder meer terechtkunt bij bistro Le Baron en het Italiaans restaurant Vesuvio. Voor een compleet mondain uitje, ga je naar Michelinsterrestaurant Apicius. Ze zitten daar in Bakkum met ’z’n drieën’ zo ongeveer op een rijtje.

Op het landgoed vind je ook nog lunchroom De Oude Keuken, dat onder anderen wordt gerund door medewerkers met een afstand tot de arbeidsmarkt. De lunchroom verzorgt ook het ontbijt in de watertoren. De grote mand vol lekkers, waaronder croissants, gerookte zalm, roerei en verse jus d’orange, wordt ’s morgen in de hal beneden gezet.

Moet je dan al die 145 treden naar beneden? Nee, een paar treden maar, want daar bedien je de takel waarmee je je ontbijt naar boven haalt. Gemak dient de mens. En als je dan toch nog even boven alles en iedereen zit, snoep dan lekker de mand vanuit bed leeg. Kijk ondertussen om je heen en je weet dat niemand dit ooit van je zal afnemen. Dit is genieten op grote hoogte.