Fysiek fit is mentaal fit. Kickboksen is voor steeds meer mensen een ideale uitlaatklep. Aanjager van Fight Academy Groningen is Sirano 't Zand. 'Bij ons is plek voor iedereen'

Op een doordeweekse avond is het een drukte van belang aan de Van der Hoopstraat in Groningen. Van de jongste jeugd tot doorgewinterde kickboksers die zich klaarstomen voor een gevecht; allemaal zijn ze op verschillende tijdstippen aanwezig en klaar om te ‘vechten’.

Ashantua (12), Jevana (13) en Roxy (11) leven zich om 18.30 uur uit op een bokszak en nemen het vervolgens tegen elkaar op. ,,Je hoort en ziet niets anders, bent alleen gefocust op je tegenstander”, vertelt eerstgenoemde. ,,Alle spanning valt van je af”, aldus Jevana. En de benjamin van dit stel zegt dat ze de impact van de geïncasseerde klappen later pas voelt als ze thuiskomt.

Zo blijkt kickboksen niet alleen een sport te zijn voor volwassenen. Op jonge leeftijd wordt er al fanatiek geïnvesteerd in de toekomst. Sirano ’t Zand kijkt met plezier toe en leidt de training op speelse wijze. Streng als het moet, met een lach als het kan. Hij kwam zelf in aanraking met de bokshandschoenen omdat hij in zijn jeugd kampte met een agressie probleem. ,,Ik kreeg op mijn veertiende het advies om een vechtsport te gaan beoefenen”, aldus de geboren Winsumer. ,,Het heeft mij enorm geholpen in mijn eigen ontwikkeling. Ik had altijd twee dromen in mijn leven: beroepsmilitair worden en sportschoolhouder zijn. Beide zijn uitgekomen dankzij hard werken en mijn doorzettingsvermogen.” ’t Zand diende zelf tien jaar in het leger, ging onder andere op een missie naar Afghanistan en ervaarde daar een onderlinge broederschap die veel verder gaat dan vriendschap.

Hij kwam niet geheel ongeschonden uit de strijd, kreeg te maken met PTSS herstelde en deed de opleiding social work. Kickboksen hielp hem dwars door de moeilijke tijden heen.

Het bracht structuur in zijn leven. ‘T Zand vocht 21 partijen en draagt die ervaring nu over aan de volgende generatie vechters. En die staan een half uur nadat de jongste jeugd heeft getraind te trappelen om te beginnen. De sfeer in de zaal is inmiddels van ontspannen naar intens gegaan.

Hier staan zestien volwassen vechters in de houding om alles te geven. Onder hen drie kickboksers die in de ring voor officiële één-op-één gevechten opgaan. Het serieuze werk. Die arena instappen is een niet te onderschatten stap. Van het sparren en trainen naar een echte lijf-aan-lijf confrontatie. Iemand die je recht in de ogen kijkt, ook optimaal geprepareerd is en daar met maar één doel staat: jou onverbiddelijk neerslaan.

Daar hoort een andere mentale en fysieke benadering bij. Sirano geeft nu korte, directe kreten instructies die geen tegenspraak dulden. ‘Cross, hoek, low-kick en levertrap’, ‘linkerstoot, linkertrap, linkerjab’ en ‘rechts, links, directe stoot.’ Telt vervolgens terug van tien naar één om de duur aan te geven. De getrainde atleten moeten zich comfortabel gaan voelen in het oncomfortabele, legt ’t Zand later enigszins cryptisch uit.

De grootste groep van de avond dient zich om 20.00 uur aan. De zaal van de sportschool puilt nu helemaal uit met deelnemers, het zijn er welgeteld 46. Een nieuw record. Mario Miskovic is één van de personen die zich in een uur tijd volledig in het zweet werkt. ,,Hier trainen vind ik geweldig,” aldus Miskovic.

,,Sirano heeft oog voor iedereen, zorgt voor een goede sfeer en veel energie. Mijn doel is om op deze avond even helemaal kapot te gaan, het uiterste van mezelf te vergen en mijn grenzen verleggen. Na afloop voelt dat dan zo lekker. De push-ups die hij ons laat doen zijn geen pretje, maar je hebt het er gewoon voor over om in die trance te komen, door te kunnen gaan tot het gaatje.”

Opvallend is het gemêleerde gezelschap dat zich hier uit de naad loopt te werken. Van studenten tot vijftigers en alles daar tussenin. En evenveel mannen als vrouwen. Ter aanmoediging worden kreten als ‘je bent helemaal niet moe, dat zit in je hoofd’ en ‘we gaan knallen vanavond’ gebezigd door de eigenaar van de sportschool. ,,Ik wil mensen hier een tweede thuis geven”, verklaart hij zijn extraverte aanpak.

,,Een veilige plek in een soms onveilige sport. Want je komt in gevechtsmodus, raakt een oerinstinct. Ik ga uit van ieder zijn of haar eigen kracht en de saamhorigheid die ik hier voel om elkaar sterker te willen maken. Ik kan nergens zo van genieten als persoonlijke groei van deelnemers aan mijn programma. Dat is één van mijn belangrijkste drijfveren om dit werk te doen.”

Daniëlle Wierema is één van de vechtsters die de drempel over is en aan daadwerkelijke gevechten deelneemt. De 23-jarige Groningse is werkzaam in de gehandicaptenzorg, maar kan in de ring een hele andere kant van haarzelf laten zien. Ze traint acht keer per week. ,,Ik krijgt hier enorm veel energie van, je voelt je sterk”, geeft Wierema aan.

,,Ik kom in een soort trance als ik een wedstrijd moet vechten. Drie keer anderhalve minuut volle bak. Na afloop is er veel onderling respect. Dat verwachten mensen niet in deze sport waarin je elkaar vlak daarvoor nog op alle mogelijke manieren hebt willen raken, maar het is echt zo.”

Ook Ajchan (24) heeft net bergen werk verzet in zijn training. Hij is ook in de opbouw naar een gevecht. Als slotstuk van de avond helpt hij leden van de grote groep die de avond afsluiten. ,,Ik heb dankzij kickboksen ontzettend veel discipline gekregen”, vertelt de aanstaande kemphaan. ,,Ik voel me fit, sterk. Sirano heeft een enorm hart voor de sport en motiveert je als geen ander.”

Toch blijkt pas vlak voor een echte krachtmeting hoe je mentaal in de wedstrijd zit. Dat weet de 18-jarige Rick Smit ook. De twee meter lange vechter met de bijnaam ‘The Skyscraper’ staat op scherp.

,,Ik probeer me op de dag van een gevecht helemaal af te sluiten van de wereld. Wil alleen maar bezig zijn met het toeleven naar mijn prestatie. Je voelt je heel bloot tijdens een gevecht, met alleen je handschoenen ter bescherming van lijf en ledematen. Het is jezelf uitdagen om tot het uiterste te gaan, de strijd aangaan met je angsten. Dat spreekt mij in kickboksen zo aan.”

‘T Zand weet hoe dat voelt. ,,Het is de eenzaamste plek ter wereld. Je oerinstinct komt boven: vechten, vluchten of bevriezen. Daar moet je mee om leren gaan. Als dat lukt kan het je zoveel brengen. Ik vind dat vechtsport voor iedereen is. Niet iedereen hoeft daadwerkelijk in de ring te gaan staan.”

,,Het gaat om mentale weerbaarheid, telkens weer opstaan als je bent neergegaan. Lekker in het diepe springen, het kan je zelfs een hele andere kijk op het leven geven. Ik wil hier een grote familie vormen waar iedereen zijn of haar plekje weet te vinden. Daar sta ik pal voor.”