Chefkok Thomas Beekhuis wil, als zijn zoons ouder zijn, samen met zijn vrouw een restaurant beginnen. Foto: Nienke Maat
Een jaar lang volgden we acht talenten uit Drenthe en Groningen op hun weg naar succes. Was 2023 inderdaad het jaar van Thomas Beekhuis, Okkie Poortvliet, Julian Bushoff, Katayoon Valamanesh, Vincent Voet, Joris Koops, Annelin Bakker en Jules ten Velde.
Thomas Beekhuis: Van Rooftop Merckt naar Savour naar het onbekende
Hij begon het jaar als chef bij Rooftop Merckt in het centrum van Groningen, verhuisde halverwege het jaar met zijn pannen en messen naar Haren voor Restaurant Savour en eindigt met een leeg blad voor zich. „Het was een heel intensief jaar. Ik ben erachter gekomen dat ik minder overhaast beslissingen moet maken”, blikt chefkok Thomas Beekhuis terug.
Zes maanden bijna, werkte Beekhuis bij Savour onder horecastel Jaap en Trijntje Braaksma. „Het leek een mooie kans, maar het klikte niet genoeg met Jaap en Trijntje. Misschien heb ik me te veel laten inpakken.”
Chefkok Thomas Beekhuis wil, als zijn zoons ouder zijn, samen met zijn vrouw een restaurant beginnen. Foto: Nienke Maat
Nu doet hij eerst even rustig aan. Feestdagen vieren met zijn familie. „Dat is belangrijk. In de horeca is het soms moeilijk om genoeg tijd vrij te maken voor familie. Ik heb een ingewikkeld thuissituatie met een zwaar autistische zoon. Dus ik wil voor volgend jaar gewoon een fijne plek vinden waar ik mijn talenten kan uiten.” En nee, echt normaal is het niet om zo vaak te veranderen van baan in de horeca.
Beekhuis heeft nu voorzichtige gesprekken met Mr. Mofongo en de eigenaren van onder meer Pachamama en Florentin. „En als onze zoons ouder zijn, gaan mijn vrouw en ik zelf een restaurant beginnen.”
Okki Poortvliet: overal haar eigen plek
In de natuur van Odoorn, in haar broedplaats in Haren of in het studentenleven van Bristol. Filmmaker en student Okki Poortvliet (24) maakte dit jaar van haar natuurlijke omgeving steeds weer haar eigen plek. Het multitalent leverde in een paar jaar tijd zeven films af die zonder uitzondering in de smaak vielen bij recensenten, vakjury’s maar vooral bij de geportretteerden zelf.
Dit jaar zette ze samen met creatieve vrienden Vera Vos en Hans van der Werf een uitroepteken achter de zoektocht naar de ziel van haar heimat met de voorstelling en film Drentse Vlaggenhijsers. Okki’s film Over het wildrooster bleek de ultieme blikvanger van de buitententoonstelling Into Nature.
Okki Poortvliets film 'Over het wildrooster' bleek de ultieme blikvanger van de buitententoonstelling Into Nature. Foto: Jaspar Moulijn
Na een spervuur aan producties vertrok de duizendpoot voor een paar maanden naar de universiteit van Bristol voor verdieping van haar filosofiestudie. Nu is ze terug in Odoorn met een stapel opdrachten en subsidieaanvragen. En dat is goed nieuws voor het Noorden. Want waar Okki ook gaat, wij hebben haar toch het liefst dichtbij huis.
Okki over haar jaar: ,,Het was voor mij een jaar van (samen) vlaggen hijsen: héél veel Drentse, de Groningse en een Engelse.’’
Julian Bushoff: er vandoor met de meeste voorkeurstemmen in het Noorden
De 26-jarige Julian Bushoff uit Groningen stapte vorig jaar over van de gemeenteraad naar de Tweede Kamer en kreeg een hoog plekje op de kieslijst van GroenLinks-PvdA. Hij kreeg de meeste voorkeurstemmen van de noordelijke kandidaten bij de verkiezingen op 22 november.
De rechtse verkiezingsoverwinning was voor de linkse partijen een tegenvaller die de winst van tien zetels voor GroenLinks-PvdA deed verbleken. Maar voor Bushoff persoonlijk was het geen slecht jaar. Hij wist direct al heel aardig van zich af te bijten in het parlement en bij verkiezingsdebatten.
Julian Bushoff, lid van de Tweede Kamer voor GroenLinks-PvdA, kreeg de meeste voorkeurstemmen van de noordelijke kandidaten bij de verkiezingen op 22 november. Foto: ANP/Sem van der Wal
,,Het jaar 2023 was voor mij bijzonder’’, zegt Bushoff. ,,Ik ben blij met mijn volksvertegenwoordigende rol, die ik heb kunnen vervullen voor mensen met long covid, voor streekziekenhuizen en het tegengaan van buitenlandse investeerders die onze zorg overnemen. Het is ook een grote verantwoordelijkheid om te knokken voor bestaanszekerheid, voor Groningen en om de ooit zo rode bolwerken weer terug winnen.”
Katayoon Valamanesh: creatiever door gebrek aan tijd en geld
Kunstenaar Katayoon Valamanesh (33) kijkt tevreden terug op het afgelopen jaar. „2023 stond voor mij in het teken van kansen. Kansen om mijn kunst verder te ontwikkelen en kansen om mijn werk met meer mensen te delen. Ik heb Garden of Eden afgemaakt. Dat is de video-installatie waar ik het Hendrik de Vriesstipendium voor heb gekregen. Ik heb ook twee kleinere projecten afgerond die te zien zijn in Assen en Tilburg.”
Kunstenaar Katayoon Valamanesh uit Iran leerde afgelopen jaar de balans vinden tussen ideeën en de werkelijkheid. Foto: Nienke Maat
Ze heeft dit jaar belangrijke lessen geleerd, denkt ze. Zo is ze realistischer geworden over de balans tussen ideeën en mogelijkheden. Ze vond het lastig om initiële ideeën aan te passen (lees: te verkleinen), maar dat moet soms toch.
„Aan de ene kant heb ik het gevoel dat ik door gebrek aan tijd en geld mijn kunst niet tot wasdom kan laten komen, maar aan de andere kant word ik door dat soort restricties creatiever.” Volgend jaar staat voor haar in het teken van het zoeken van financiering voor nieuwe projecten en het verder ontwikkelen van haar skills op het gebied van werken met bepaalde materialen.
Vincent Voet: een stapje dichter bij afbreekbaar plastic
Wetenschapper Vincent Voet (36) uit Haren houdt zich bij NHL Stenden in Emmen bezig met het oplossen van een wereldwijd probleem: de plasticafvalberg. Zijn team heeft dit jaar grote stappen gezet op weg naar duurzaam, afbreekbaar en recyclebaar plastic.
Voet ‘knutselt’ daarvoor met moleculen. Uiteraard samen met zijn onderzoeksgroep. ,,Die is gegroeid. In aantal, maar vooral in kwaliteit.”
Een van de nieuwste onderzoeken draait om afbreekbare garens. ,,Die worden gebruikt voor kleding. De uitdaging is dat de garens sterk genoeg zijn om er kleding van te maken, maar dat ze toch nog afbreekbaar zijn.”
Wetenschapper Vincent Voet en zijn onderzoeksteam deden dit jaar onder meer onderzoek naar afbreekbare garens. Foto: Guido Hansman
Voet maakt vorderingen, maar hij en zijn team zijn er nog niet.
Afgelopen week heeft hij samen met zijn zoontje wat compost uit de tuin in een bak gedaan. Om er drie biologisch afbreekbare plastic bekers in te zetten, die op den duur volledig afbreken en op natuurlijke manier ‘opgaan’ in het compost.
,,Tot mijn schrik zaten er in die kleine schepjes compost ook al stukken niet-afbreekbare plastic. Die waaien zo de tuin in. Dus ja, er liggen uitdagingen, maar ik ben echt optimistisch.”
Joris Koops
Assenaar Joris Koops (27) van start up Bypoint heeft meters gemaakt dit jaar. Zijn bedrijfje, dat vorig jaar een valdetectiesysteem voor fietsers lanceerde, heeft een paar belangrijke hordes genomen. Het apparaatje slaat met een sms-bericht alarm wanneer een fietser ten val komt. Daarbij wordt aan de vooraf opgegeven contactpersonen precies gemeld waar de val zich heeft afgespeeld, zodat snel hulp kan worden geboden.
Er zijn nu iets meer dan 150 winkels die het fietsvaldetectie-systeem dat Joris Koops ontwikkelde verkopen Foto: Rens Hooyenga
,,Er zijn nu iets meer dan 150 winkels die ons product verkopen. Onlangs hebben we een contract gesloten met een belangrijke groothandel in Nederland op het gebied van fietsonderdelen. We mochten ook als partner van de ANWB met een stand op beurzen staan. En we zijn bezig met nieuwe producten, zoals een innovatieve fietshelm, zodat we een breder assortiment krijgen. We moeten echt hét fietsveiligheidsmerk worden’’, somt Koops op.
,,Eigenlijk hebben we dus het grootste deel van onze verwachtingen waargemaakt. We groeien, worden meer bekend en werken meer samen. En, voor ik het vergeet: we gaan de grens over. We hebben de eerste zes verkooppunten in Duitsland. En vijf in België. En er zijn meer landen in Europa waar veel wordt gefietst. Ik denk dat we komend jaar verder gaan groeien. Kansen zat.’’
Annelin Bakker: een rollercoaster met een passende afsluiting
Tennisster Annelin Bakker (18) beleefde een welhaast bizar 2023, haar eerste volledige jaar als aankomend tennisprof. Na een zware serie toernooien in Zuid-Amerika, waarin haar zelfvertrouwen een knauw kreeg, klampte ze aan bij het niveau op de internationale proftour. In juli beleefde ze in Amstelveen haar beste toernooiweek, waarin ze reikte tot de laatste zestien en zich schaarde bij de mondiale top-1000, haar eerste doel dit jaar.
Annelin Bakker hangt haar tennisracket al vroeg in de wilgen na veel blessureleed. Foto: Marleen Fouchier
Maar daarna dreigde ineens een plots einde van haar net begonnen tennisloopbaan. De Harense kreeg tweemaal een stressfractuur en uiteindelijk moest er een scan aan te pas komen om te checken of haar lichaam wel bestand was tegen toptennis. Gelukkig was het antwoord: ja.
Bakker ging weer tennissen en presteerde in de afgelopen maand zeer verrassend op het Nederlands Kampioenschap, waar ze zowel de enkel- als de dubbelfinale haalde. ,,Het was wel een passende afsluiting van een jaar dat ik echt als een rollercoaster heb ervaren.’’
Jules ten Velde: modecollectie hangt van Japan tot Californië
In de sport roepen ze het vaak: wat goed is komt snel. Dat cliché is volledig van toepassing op Jules ten Velde (29), maar dan op modegebied. In maart zou hij voor het eerst zijn eigen collectie presenteren in Parijs. Maar vanwege verregaande interesse van het Japanse modelabel Comme des Garçons deed Jules dat in januari al.
Grote baas Rei Kawakubo (81), door velen gezien als een van de meest invloedrijke ontwerpsters van de afgelopen decennia, kwam hoogstpersoonlijk zijn collectie van witte jurken keuren. Enkele maanden later vloog Jules naar Japan om zijn werk in de winkel te zien hangen.
Rei Kawakubo (81), door velen gezien als een van de meest invloedrijke ontwerpsters van de afgelopen decennia, kwam dit jaar hoogstpersoonlijk de collectie van witte jurken van Jules ten Velde keuren. Foto: Marco Keyzer
In september volgde een tweede grote klant: A’maree’s, een peperdure boetiek in Californië. Ook daar komen de witte jurken die Jules ontwerpt in de schappen te hangen, met prijskaartjes van vier cijfers. Voor de komma, inderdaad.
Ontwerpen is Jules’ tweede natuur, maar nu moet hij zich ook in de zakelijke kant verdiepen. Het vormt een van de uitdagingen voor 2024.
Het afgelopen jaar was er eentje vol hoogtepunten en overwinningen: „Ik heb heel veel geleerd over mijzelf, het zakendoen en de wereld en ben heel benieuwd wat er nog meer mogelijk is.”
